İyi gidelim 100 sene boyunca taş atalım hatta silah alıp kurşun yağdıralım artık nefsimize ne faydası olacaksa. O kadar insan vefat etti peki şeytana ne oldu? Dini kalıplaştırmaya lüzum yoktur, şeytan taşlamak isterseniz binlerce yöntemi vardır çünkü nefsin binlerce hilesi mevcuttur. İnsanlar bunları biliyor mu bilmiyor varsa yoksa soruyorlar şu günah mı bu sevap mı, neden sorup duruyorlar çünkü kalıplaşmış bir dine inanış daha doğrusu dini kalıplaştırıyoruz çünkü aslında insanların aklı ancak bu kadarını alıyor. Birisi Arapça diyor cennetin dili diğeri koku alma duyumuz var falan diyor, bildiğin dünyanın cennetlik halini anlatıyorlar bana. Kuran da bu şekilde anlatıldı... hem mecazi anlamı vardır bir çok şeyin hemde olduğu gibi anlatılsaydı kim anlayacaktı. Elin batılısı bile buna dair bir çok kitap yazmış oturmuş düşünmüş ama biz ne yapıyoruz ölünce nasıl olsa görürüz, görürsün görmesine de gördüğünü anlayacak mısın bakalım. Dünya bir sınav dünyasından ziyade tekâmüle erişebilmemiz için eşsiz bir fırsattır. Taş atıp duralım tamam bence bir sakınca yoktur 1400 senede kaç kişi bu sayede şeytanı yenebildi acaba bunu bir düşünelim. Şeytanla savaşmak bu kadar basit yani. Hala ilkokul bilgisi eşdeğerinde düşünüyoruz maalesef. Dünyaya gelip gelip gidin ondan sonrada ölünce sonsuza kadar cennete gideceğinizi tasavvur edin, he kardeşler öyle çok basit her şey. Şeytan hani nerede? Bizden daha ala şeytan mı var.
Senden beklenmeyecek cevaplar bunlar. Orada taş atarak şeytana zarar vermezsiniz. Sadece Hz. İbrahim, Hz. İsmail ve Hacer annemiz arasında geçen olaylardan birisini canlandırırsınız. Semboliktir yani. Tıpkı kabenin etrafının dönülmesi gibi, tıpkı Sefa ve Merve tepelerinin arasında gidip gelinmesi gibi. Bunlar sadece o anın birer canlandırmasıdır. Hac ibadeti de bunun üzerine kuruludur.