Bir arkadaşımın çalıştırdığı bir mekana gittim. Bahçeli bir işletme fakat müşterisi yoktur çünkü çok kuytu bir köşede ve reklam yapmamışlar. Müşteri gelecek gibi de değil.

Bir tane kedi var yemek yediğimiz yerde sürekli miyavlıyordu. Sürekli o mekanın içinde geziniyor. Abiye dedim versene yediğinden biraz ben vermem dedi istersen sen ver dedi zaten bu lafı söyleyince diğer 3 arkadaşında aklını çelmiş oldu verecekleri vardıysa da kalmadı. Ben tuttum bir parça et attım. Sonra arkadaşa da dedim versene diye vermedi bende tabağından alıp yine attım kedide sanki günlerdir yemek yememiş gibiydi. Yarım yamalak doyduktan sonra çekti gitti.

Dün yine yemek yiyorduk bu sefer müşterilerden birisi yediğinden bir parça kediye verdi. Sahibi de marketten tavuk almış onu görünür bir yere emaneten bırakmış, kedide bunun üstüne çıkıp bir pençe atmış poşeti zor yırtmış bir şey yiyemeden kovaladık. Ben o kediye bir şey vermem hırsızlık yapıyor dedi, doğal olarak yapacak vermiyorsun ki dedim karnı aç dedim. Müşterilere dadanıyor o yüzden vermiyorum dedi ama bana daha çok oralı olmuyor gibi geldi zaten müşteri falan geldiğini görmedim hiç.

Yani ne bileyim insanlar ne hale gelmişler oturup memleket meseleleri konuşuyorlar 10 tane adam var bir tanesi de kedinin yalvarmalarına kulak asmıyor. Bir kediye bile bakmaktan acizler ama konu memleket olunca lafta sözde büyük bir adammış gibi her şeyin çözümlemesini yapıyorlar. Arkadaş mekan sahibi belkide kendince haklıdır ama insanın hani vicdanı da el vermiyor böyle durumlarda.