Hocam istanbulda kirada oturuyordum bekar eviydi ama full eşyalıydı. olaydan sonra istanbulu terketmek istedim. Ciddi anlamda psikoljim bozuktu gözüm hiç birşey görmüyordu maddi sıkıntılarda vardı. O sıradada bir abimin derneğine bir kadın başvurmuştu cocuguyla sokakta kalmış. Bende o kadına bıraktım çıktım alabilceğim şeyleri aldım yanıma. elbiselerimi kitaplarımı bilgisayarımı.

Bir taraf yıkılırken bir taraf seviniyordu tabi. İnşallah dua etmiştir. Duasını alsak yeter.

İstanbulda kalırsam ya kendime zarar verirdim yada karşı tarafa o yüzden oldu

Yapmamam gereken birşeydi ama dediğim gibi keşke yanımda danışabilceğim bir kişi olsaydıda o noktaya gelmeseydim.