En nihayetinde bir arabadan söz ediyoruz. Herkes olaylara kendi karakterinden bakar. Ben paraya hiç değer vermem. Malıma mülküme, eşyalarıma falan da hiç değer vermem. Bir şeyi çok sevmem mesela. Çok bağlanmam. Para ve paranın satın alabileceği her şey benim gözümde değersiz. Çok sevdiğim eşyalarıma bir şey olsa umrumda olmuyor. Param varsa yenisini alırım. Yoksa da almam. Ama böyle büyük bir olay haline getirmem. O an üzülürüm ama geçer gider. Bunlar hep parayla ilgili bence. Paraya çok değer veren insanlar mallarına bişi oduğunda ortalığı ayağa kaldırıyor.

Araba da. Sonuçta metal yığını. Çocuk çizmese belki bir araba gelip yandan girecekti. Belki nazar vardı o çıktı. O da bu şekilde çıktı. Zararın ne kadar azsa o kadar kardır. Olabilir böyle şeyler. Kazayla insan ölüyor şu dünyada. Cana geleceğine mala gelsin. Üç kuruşluk şeyler için böyle hırslanmak çok saçma.

Tabi dışarıdan konuşmak kolay dersin de bizim de eşyalarımız bozuluyor, bizim de arabamızın farı kırıldı, boydan boya cızıldı ) ne oldu? hiçbir şey. Cana zarar gelmesin tek. Mal mülk falan hepsi geçici. Sağlık olsun. Çok büyütmüşünüz olayı. İyi ki ailemde böyle biri yok. Yoksa reddederdim. Ne boş işler ya. Mal da sonuçta. Mal işte.