Bir baba olarak, evlat Aşkın'ı iyi bilenler Arasında yer almaktayım. Allah'a şükür böyle bir derdim yok. Biz ki, çocuğumuz grip olunca veya her hangi bir yerden düşünce içi kan Ağlayan ebeveynler. Empati kuruyorum ve ne kadar acı bir durum olduğunu anladım diyorum. Lakin başına gelmeyen bilemez. Evladı lösemi olmuş bir anneyi, bir Babayı asla anlayamam. Bu yazı bittikten sonra lösemi olan melekler için tek diyebileceğim Allah şifasını verir inşallah. Peki ya lösemili melekelerin ebeveynleri? Acaba uyuyabiliyorlar mı? Yüzleri ne zaman Gülecek? Ne zaman çocukları ile koşturup oyun oynayacaklar? Bunu bana sorsanız pek umursamam. Ama lösemili bir Meleğin Babasına sorsanız, bir günlük rahat bir oyun için feda etmeyeceği şey yoktur. Gelin anneler, gelin babalar bizler tuğla sayılarımızı arttıralım. Bizler evlat nedir bilenlerdeniz. Belki bu vesile ile bir anneyi bir Babayı mutlu edebiliriz. Allah herkesin yar ve yardımcısı olur inşalah.

Bir sözdür ki, şeytan Kaçar.
Bir anahtardır, her kapıyı açar.
" Bismillahirrahmanirrahim."