İlk okul 3 ncü sınıftayken büyük bir kaza geçirdim. Okulun üçüncü katından yüz üstü beton zemine çakıldım. Allahtan yerde hademenin bıraktığı hortum varmış ki kazayı burun hasarı ile atlattım.

Kaza sonrası ne bir anestezi nede başka bir uyuşturucu hiç bir şey uygulanmadan diri diri ameliyat oldum. 30 yıla yakın zaman geçti her şeyi çok net bir şekilde hatırlıyorum.

Ameliyat sonrası doktorlar gelişim süreci biter bitmez yeniden ameliyat olmamı söylediler. Ama ben o an ki yaşadığım acı ile ameliyat olayına hep soğuk baktım. Hatta bir ara hastaneye yatarken geri döndüm. En son İstanbul gayrettepe' de bulunan özel bir hastanede muayene oldum ve onlarda artık kesinlikle ameliyat olmalısın dediler. ( üzerinden bir sene geçti. )

Bundan bir kaç gün önce hiç bir sebep yok iken bir den bire ameliyat olmaya karar verdim. Allah nasip ederse bir iki hafta içerisinde bir evladım olacak. Eşimin doğumundan sonra bende ameliyat olacağım. Bu zamana kadar korktum kaçtım, bana zararı yok vs. diye çok kendimi kandırdım ama bir çok zararının olduğu ap açık ortada.

Bir gün kazara birisi beni kaçırıp ağzımı bantlasa oracıkta ölür giderim, burun nefesi ile aram işte o kadar kötü.


Ameliyattan korkacak bir şey yok, yalnız hastaneyi ve doktoru çok iyi seçmen gerekiyor.

4 5 yıl önce hastaneye yatıp çıkma aşamasında doktor çok önemli rol oynamıştı. Devlet hastanesinde ameliyat olacaktım, ilk başta profesör girecekti, zor bir ameliyat olduğunu kendisi söylemişti. Hastaneye yatış yaptığım gün asistan doktorun ameliyat yapacağını öğrendim ve vazgeçtim.

Büyük geçmiş olsun.