23 yaşındayım, kız arkadaşım var, ailemden 18 saat uzaklıkta okuyorum, her gün ne yiyecez diye düşünüyoruz, ay sonu nasıl gelecek diye düşünüyoruz ve sınavlarla boğuşuyoruz. Mutluyuz ama. Çok şükür elimiz ayağımız tutuyor. Çok şükür ailemizden başka kimseye muhtaç değiliz.

İncir çekirdeğini doldurmayacak sebeplerden moralinizi bozmayın. Ufak şeylerden mutlu olmaya bakın. Sizin/bizim ufak dediğimiz şeyler bir başkasının büyük hayalleri olabilir, unutmamak lazım.