Memleketin havası bi' ayrı, insan yurtdışındayken özlüyor saçma da olsa bazı şeyleri. Ama şunu bi' kabul edelim; kendimizi büyük görmeye bayılıyoruz. Dış dünyayı, televizyon sahibi devlet adamlarının söylediği kadar bilip duyunca, kendimizi kral, şah, padişah sanmamız gayet doğal. Yediğimiz kazığı, ne kadar musaır medeniyet seviyesinde olduğumuzu ise başka ülkelere gidip insanların ülkemizle ilgili izlenimlerini gördükçe anlıyoruz. Bir kere şu an Türkiye'de sanıyorum 12 kadar kanalda herşey güllük gülistanlıkmış gibi anlatılıyor. Bunları izleyen insanlar da doğal olarak öyle sanıyor.
Dünyanın çoğunun bizle ilgilendiği de yok aslında. Ama ilgilenenlere göre de hiç öyle gurulanacak bi durumda değiliz. Biz kendimizi halen büyük görüyoruz. Dev aynasına bakmaktan vazgeçtiğimizde şu konuda sorulan soruların cevabını bir yerde aramamıza gerek kalmayacak. Türkiye'yi seven yabancılar bile mizahi yolla dahi olsa bir çok konuda bizimle dalga geçiyor. Bizim yaptığımız tek şey "inkar etmek" olduğu sürece, eksiklerimizi gidermemiz zor. Bir de bi' arkadaş demiş, gerçekten kendimizdeki eksikliklerden konuşunca nedendir bilinmez "şunlar da şöyle, bunlar da böyle" diye kendimizi avtmaya bayılıyoruz. Şaka gibi