Rayjon32 adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Merhaba kardeşim, bu forumda hiçbir yorumuma kardeşim diyerek başlamadım hep hocam diyerek başlardım fakat bu konun bu sorunun o kadar samimi geldi ki Resmen beni anlattın yıktın şuan okurken yazdıklarını dedim vay anasını

Öncelikle bu sorun, bende halen devam etmekte olup, doktora falan gitmedim. Sorunu yavaş yavaş çözmeye başladım ki şuan Lise 3.sınıf öğrencisiyim(11). 9.Sınıfa geçtiğimde aynen sen gibiydim her şeyde kızarır duramaz sessiz sakin hiç sohbetlere katılmaz hep toplumun dışından bakan insandım. Sınıfımda çok sağlam bi arkadaşım beni keşfetti, beni herkesle önce erkeklerle, sonra kızlarla sınıfımdaki herkesle kaynaşmamı sağladı. Öncelikle sınıftaki insanlarla kaynaştım ve biraz özgüven yüklemesi oldu. Sonra sınıfımdan bizim buralarda köyler var germeç falan oraların da ismi büyüktür hani kastamonuluum kardeşim Germeç diyince herkes bakar bi dönüpte. Bende oralıyım fakat işte nedense böyle olmuşum Bir arkadaşımla aynı köylü çıktık ondan çok büyük özgüven aşısı aldım bi çok şeye atladığım oldu. Günden güne açılmaya başladım ve şuan halen açılma aşamasındayım. Şuan okulla rahatım yakında tüm şehirle olacak inşallah

Canını sıkma, bir dost edin ve dost dostu getirsin sende amacına ulaş.

(Sınıfta utanacağın kimse olmadıktan sonra ne dediğinin bir önemi kalmaz.)
Bence eğer Üniversite hayatında sorunların devam edeceğini düşünüyorsan geç olmadan sen de bir psikiyatr ile görüş.Bendeki sıkıntı çevre ve arkadaşlar arasında neredeyse 0.Yani bir insana göre çok daha iyi iletişim kuruyorum insanlarla.Tek sıkıntı makale okumak.Onların karşısında sunum yapmak felanda dahil tabi.