Üç yıl kadar sultan beslemiştim. Artık o kadar alışmıştık ki birbirimize yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmiyordu Hatta alerjisi olan eşim bile alışmıştı.
Bir gün artık çok alıştı bize deyip bahçeye çıkardık. Elma ağaçlarının üzerinde daldan dala konup durdu ama garip olan bir şey vardı: Artık çağırınca gelmiyordu. Bir daha da gelmedi zaten. Zorla yakalamaya çalışınca da caddedeki elektirik tellerine kondu. Oradan da uçup gözden kayboldu.

Sultan'ımı çok özlüyorum, yine papağan almayı düşünüyorum ama ya yine gider de bu kadar çok üzülürüm deyip cesaret edemiyorum.

Bu sefer beslersem Jako besleyeceğim