Etrafımızda korkulacak ne kadar çok şeyin var olduğunu düşünüyorsak, kendimizi aynı oranda cesur zanneden insanlarız biz
O oranda kahraman, o oranda meydan okuyan
O oranda zafer direnişçisi gören
Tabi herkesin kendine göre haklı sebepleri vardır
Ve şimdi
Bakıyorum kendime, bakıyorum etrafıma
Korkacak hiçbirşeyim yok
Öyleyse cesur olmaya da ihtiyacım yok
Kahraman olmaya da
Meydan okumaya da
Zafere gelince
Hayat benim için bir yarış değilse
Bir rekabet düzeni değilse
Öyleyse zafer ya da yenilgi denen o şeylerin nasıl bir yeri olabilir ki benim dünyamda
Bir hiçlikten öteye geçmez hiçbiri
Korkacak şeyleri olan insanlar bir tercih yapmak zorunda hissederler kendilerini
Ya korkak olmak
Ya da cesur olmak
Ve bu cevaba göre kendilerini tanımlarlar
Ve işte bu yüzden kendilerini kahraman görürler, cesur görürler
İşte bu yüzden meydan okumaya ihtiyaç duyarlar
Ama korkusuz olamazlar
Çünkü korkuları olan insanların korkusuz olmaya hakları yoktur
Kaynak:
http://www.kanalgazete.com/korkusu-o...tiyaci-yoktur/