http://www.youtube.com/watch?v=RMpX61SXhMY


Unutmak yok hocam. Alışmak var da diyemem, alışmaya çalışmak var, insan alışamıyor kolay kolay. Tavsiye verecek yaşta değilim, 21 yaşındayım ama ne yaşadığınızı çok iyi anlayabiliyorum. Ben de aylar önce forumda BU konuyu açmıştım hatırlayanlar vardır mutlaka. (Bu arada konuyu kimse güncellemezse sevinirim, hortlamasın konu)

Açtığım konuya biraz bakarsanız anlayacaksınız, bir kızı şehir değiştirecek kadar sevdim, aptallık ettim. İnanın şuan kız için geldiğim bu şehirde çok yalnızım, ne derslere girebiliyorum ne dışarı çıkıyorum.Kısa sürede 20 kilo verdim, 2-3 günde 1 öğün yiyorum. Ölü gibi yaşıyorum, evde yatıydorum sadece. Aylardır sabah 9-10'a kadar yatakta dönüp dolaşıyorum, uykuya dalsam bir anda rüyama giriyor uyanıveriyorum. Son 1-2 gündür kendime geldim gibi. Alışmaya çalışıyorum kısaca. Kolay kolay da alışamıyor insan, hayatımda sevdiğim tek, ilk ve son kız olacak.

Açtığım konuyu bu konu üzerinden güncellemek istiyorum, konu sahibinin affına sığınarak. Son güncellemeyi 3 Ağustos'ta yapmışım. Kız birini bulup benden ayrılmak istediğini söylemişti, 1 ay sonra bana tekrar döndü. Ben de eşeklik edip kabul ettim, yukarıda bahsettiğim gibi ölü gibi yaşıyordum çünkü, ondan başkasını sevemezdim. Neyse yine her şey iyi güzel giderken, "Başkasını buldum hayatımdan çıkmanı istiyorum." cümlesini duydum. Aynı senaryo tekrar yazıldı yani, çocuk oyuncağına çevirdi işi. Ben de ona uzun bir yazı yazdım ve bana bir daha geri dönmemesini, onu artık sevmeyeceğimi söyledim. 2 ay geçti, hala unutamadım ben onu. Bu arada pek önemi yok belki ama geçen hafta o kişiden de ayrıldı.

Marttan beri toplam 3 ay ayrı kaldık, geri kalan günlerde gece gündüz hep konuşurduk. Sevmiyorum diyemem, o benim her şeyim, bana hayatta yaşadığım onca acıyı unutturan, konuşabildiğim tek kızdı. Onu ne kadar sevdiğimi o da biliyor, ama istemiyor işte yapacak bir şey yok. Beni birazcık sevseydi inanın onu şu hayattaki en mutlu kız yapacaktım.

Ama en önemlisi, ben ona hâla her şeyden çok değer verdiğimi burada söylüyorsam, aynı samimiyetimle söylüyorum bana bir daha dönmesini istemiyorum. Yavaş yavaş alışmaya başlıyorum çünkü, kendimi son birkaç gündür toparlamaya başladım. Günü gününe yemek yemeye, yavaş yavaş kilo almaya, derslere girmeye başladım. Bu kadar sevdiğimi göre göre başkasına gidip kendi yolunu çizebiliyorsa, ben de kendi yolumu çizebilmeliyim, kendimi harap ettiğim sürece aptallık edeceğim çünkü. Bu yolu bir kızla da çizmeyeceğim, hiçbir kıza bu denli değer vermeyeceğim bu saatten sonra orası ayrı.

Önünüze bakın, başka kız bulun vs. demeyeceğim hocam. Unutamazsınız, aylar yıllar geçse elbet aklınıza gelir bir şekilde. Alışırsınız zamanla. Her şeyin ilacı zaman, kendinizi harap etmeyin, hiçbir şey değiştirmiyor. Açın eğlenceli şarkılar dinleyin, yukarıda bir arkadaşımızın bahsettiği gibi "php dersleri" yazıp php öğrenmeye çalışın. Veya yazı yazmayı seviyorsanız açın kız hakkında bir şeyler yazın. Ne zaman aklıma gelse, gözlerim dolmaya başlasa ağlamamak için girer bir şeyler yazarım kız hakkında. 250'ye yakın makale oldu. Hatırladıkça aralarından seçer okurum bazen. Daha fazla aklına gelir, unutamazsın demeyin. Her gün denk gele açar okurum birkaç makale. Bu denli gereksiz bir kişiyi nasıl bu kadar sevmişim hissi uyandırıyor her seferinde, daha da motive oluyorum hayata. Neyse çok uzattım, dediğim gibi kendinizi harap etmeyin hocam. Hiçbir şey benliğinizden önemli değil. Varsın başkası girmesin hayatınıza, hayat sizin, daha fazla üzülmenin bir manası yok.