yazınızı okuyunca yaşadıklarım bi an gözümün önüne geldi
kendimden örnek vereyim ilk 1 yıl boyunca hiç aklından cıkmaz gittigin her yerde o vardır anılar yakanı bırakmaz kimse görmesin erkekligine laf gelmesin diye bazı geceler kısık sesle aglarsın ( ben yaptım cünkü ) son yavaş yavaş hayat degişir herşey monotonlaşır hiç beklenmedik bir anda hayatına başkası girer arada 3 5 yıl geçer sonra arkana döner bakarsın ve umarım benim gibi yaptıklarına gülersin.
Not: Bazı şeyler yaşanmadan ögrenmez.Örnek onsuz yaşamayam dediysen suan onsuz yaşıyon..