Mutluluk; maaşın dolgun olması, her gün eve geldiğinde hatununun güleryüzle karşılaması, istediğin kıyafeti giymek, istediğin restoranda yemek yemek, istediğin tatil köyünde istirhate çekilmek, istediğin kariyere ve eve sahip olmak, istediğin parayı banka hesabında görebilmek olsaydı Peygamber Efendimiz (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) kuru ekmek yemek zorunda kalmazdı yada eve gittiğinde "Evde ne var yiyecek ey Aişe" dediğinde "sadece sirke var ey Allah'ın Rasulu" denilmezdi.. Hz. İbrahim (Aleyh'i Selam) Allah (Celle Celaluhu)'ya saadet için yalvardığında "Rabb'e kavuşmadan huzur bulunur mu ey İbrahim" lafzı işitilmezdi.

Her kim de benim zikrimden (Kur'ân'dan) yüz çevirirse, (bilsin ki) ona dar bir geçim vardır ve onu kıyamet günü kör olarak haşrederiz. ( 20/TÂHÂ-124 )

Bu dünya kah gülelim kah ağlayalım diye değil imtihanlar verme yeri. Biz ne zaman bunu unutursak işte ozaman mutluluk kısmını sorgular oluruz. Mutluluk, ebediyetiyle Cennet'tedir. Dünyada mutlu olacağımıza dair söz verilmiyor. İmtihanda olduğumuza dair ve bu imtihandan geçenlere vaadler ve sözler veriliyor. Bazı arkadaşlar namaz demiş çok güzel cevaplamışlar, kimisi ayet vermiş çok güzel cevaplamışlar.Eğer mutluluk arıyorsanız yetimleri sevindirdiğinizde gözlerine bakın..