Bu aklı neye meyil edersen o yönde gelişir. Yukarıda bir arkadaşın yazısına bak amacı bir şey mi anlatmak sence yoksa inkar politikası mı tamamen. Ben burada ne ayet paylaşıyorum nede klasik sözleri tekrar yazıyorum. Ama kendi ön yargılarının olmadığını sanıyorlar. İnsanın ruhu olmasaydı en başta şu kolunu bile kaldıramazdı. İnsanın ruhu olmasaydı göremezdi. Bilgi ile bunlara erişemezsin anlayarak idrak ederek erişirsin.

Bu ülkede yaşayıp Atatürk'ü sevende var sevmeyende. Sevmeyen birisini kınamak mümkün değildir çünkü kendisine layık olduğu şekilde hareket eder. Ona ne kanıt sunarsan sun inanmaz sevmez. İnanıp inanmamakta böyledir, inansam bile neden oruç tutayım neden namaz kılayım gibi bahaneler öne sürerler. Bahane çok kardeşim işimize nasıl geliyorsa öyle davranırız. Cennette cehennemde Tanrıda zaten bu dünyadadır, her yerdedir. Ölünce cehenneme gideceksiniz sözü yersizdir. Bu neye benzer vicdanının huzurlu olmamasına rağmen ona kulak vermemeye benzer. Kulak vermemek içinde huzurluyum benim bir suçum yoktur diye sesini yükseltirsin ki bu vicdanın sesini azalttığını sanırsın. Neden inanmayanlar inkar haricinde hep aşağılama yöntemini kullanıyorlar bir düşün. Konuya gir 3 cümle yaz 3 ü de aşağılama içersin ve iş sana göre noktalanmış olsun. Bu vicdan rahatlatmadır. Onlara cevap vermemelisin çünkü zaten bu cehennemi şuan yaşıyorlar ve öldüklerinde de nereyi isterlerse oraya gidecekler, başka bir yere değil.

Sence kardeşim bu dünyada cehennem yok mu bunu da iyi düşün.
Sen ölüp Tanrıya kavuşacaksın bunu biliyor ve için ferah huzurlu.
Birde diyelim ki ben ölünce yok olacağıma inanıyorum, kafamda da milyonlarca çelişkili sorular var. Hem öleceğime inanıyorum hemde insanları bir şeylere inandırmaya daha doğrusu inançlarından soğutmaya çalışıyorum. Öldüğümde yok alacağıma rağmen vaktimin çok kıymetli olması gerekirken oturup insanların inancı ile uğraşmaya çalışarak bu kıymetli vakti harcıyorum. Bu çelişkiyi görmek için akla ihtiyaç yoktur, yani akıl gerekmez sadece inkar etmemek ön yargılı olmamak lazımdır.

Sence bu halde sen mi cenneti zaten yaşıyorsun yoksa ben mi. Ölünce yok olacağıma inanıyorum ama ne hikmetse dünyaya olan sevgim bağlılığım hiç tükenmeyecekmiş gibi!

Kıssadan hisse onları kendi haline bırak hatta cevap yazma, yaşayarak bu çileyi çekerek, bu kıskançlığı hasedi çekerek, bu ateşi tadarak eninde sonunda kafaları dank edecek.

Onların yok demesi ile bir şey de yok olmaz sen içini ferah tutmaya devam et bunun için. Yok olmayacağını kendileri de biliyor ama neden uğraşıyorlar çünkü içlerinde biriken bu ateşi bu şekilde soğutmaya çalışıyorlar. Suçlu psikolojisi de böyledir. Ben suçlu değilim dersin ve karşı tarafı hedef alırsın, içini rahatlatmak için tam tersine bu ateşe ateş katarsın. Bu cehennem değilde o zaman nedir ki. Ben örneğin birisine küfür etsem, sinirlensem, kızsam ama o kişi benden çok uzak olsa... Kimin kime zararı olur? Benim kendime zararım olur, kendi içimde bir savaş veririm ancak.