Allah rahmet eylesin diyeceğim ama Allah'a inanmıyor ve bence rahmeti hak etmiyor.
kendini her konuda geliştirmiş ama dünyanın boş ve beleş işleriyle geliştirmiş.
ne diyim gülü güle sana...
Bu mantığın yanlış. Allah'a zaten inanmayan birisine nasıl rahmet edebilir. Öyle bir şey olmuş olsaydı zaten dünyaya gelmezdik. Dünyanın yaratılış gayesi zeten bu rahmeti idrak ederek bulabilmemiz, anlaman gereken bunu hak edip etmememiz ile ilgili bir problem yoktur ortada. Örneğin sen yemek yemeyi sevmiyorsun diyelim bundan dolayı aç kalıyorsun ve vücudun zayıf düşerek tükeniyorsun ölme aşamasına geliyorsun. Bu noktada kimse sana yardım edemez ve bir merhamete ihtiyacın yoktur sadece kendin içinde bulunduğun durumun farkına vararak bunu çözebilirsin. Kendisini öldüren biriside bundan dolayı zaten cennete giremez, neden intihar etmişti çünkü zaten ölünce yok olacağına inanıyordu ve ölünce kendi yokluğu içinde kaybolacak. Allah şöyle diyor insanlara, beni nasıl umuyorsanız size o şekilde görüneceğim. Dolayısıyla inancımız yokken ölürsek bir şey görmeyi ummadığımız için de Allah'ı görsek bile afallar kalırız idrak edemeyiz. Hayatı boyunca doğuştan kör olan bir insan düşün bu kişi ameliyat ile gözlerine kavuşsa ve görmeye başlasa sence nasıl bir tepkiye şahit olursun. Böyle bir filmde vardı ama izleyemedim. Tahminimizden öte bir sorun var burada.