Ben sene 2000 manisa kırk ağaçtayım ekonomik kriz var babam dedi oğlum git askere e gittik ola ola komando yaptılar biz şehir çocuğuyuz komandoluk bize gelmiyor neyse eğitim ağır yat kalk sürün yat kalk sürün sürüne sürüne deri değiştirdim Sonra bir gün dertleşiyoruz devrelerden biri of be dedi şimdi istanbulda olsaydım şunu yapıyordum öbürü köydeydim açtım şalgamı arkadaşlarla demleniyorduk sonra biri dediki yeni foçada btr timinde 18 ayda bir devre geliyormuş düşün askerliğin boıyunca alt devren yok yemek yemeye uygun adım değilde tüfek omuzda ördek yürüyüşünde gidiyormuşsun gidemeyen aç kalıyormuş işte jandarma bölüğündekiler her gün poligon inşaatında çalışıyormuş oysa biz yemeğe uygun adımda gidiyor sonra 15 dakika sigara molası veriyorduk vay be dedim bendende daha kötü şartlarda askerlik yapan varmış sonra kendimi askerliğe adapte ettim m hani derler ya seve seve mecbur sonra alıştım önceden 2 çekerken 10 barfix çekmeye başladım sürünürken başka şeyler düşünüyordum sonra bak 15 yıl olmuş

Yani kafandakini yine sen bitireceksin dostum dertsiz adem oğlu yok ama en güzelide unutmak bazen unuttuğuna bile yanarsın ama zaman ve hayat seni bekliyor

______________________________

HTML ABC Öğreniyor