Kapitalizm seneler geçtikçe hayatımızın derinlerine nüfuz ediyor ve sanki bu biz daha fazla mutsuz ediyor. Her ne kadar hayatımızı kolaylaştıran yenilikler sunduğunu sansak da aslında hayatımız daha da zorlaşıyor.

Etrafıma bakıyorum herkes bir şeylerden şikayetçi, bir şeylerden mutsuz. Sanayii ve teknoloji geliştikçe insanların kullandıkları eşyalardan memnun kalacağı yerde sürekli yeni sorunlar ve hatalar ile karşılaşıyoruz.

En basitinden bir araba, telefon yada televizyon alacağımız zaman düne göre o kadar çok seçeneğimiz var ki önümüzde. Ama tercih yapabilmek, doğru ürünü bulabilmek neredeyse imkansız hale gelebiliyor. Çok fazla seçenek olmasından ziyade beklentileri karşılayacak, ihtiyacı görecek ve fazla sorun çıkarmayacak ürün bulmak daha önem kazanıyor.

Misal bir araba alacak olsanız dün tercihiniz Mercedes ten yana olurdu. Bu gün bile eski model Mercedes arabalar yeni çıkan arabalara göre daha güvenli daha sağlam. Allah korusun bir kaza yapsan, 90 km hızla araba yandan bile çarpsa eski bir Mercedes kazadan sağ kurtulurken, arabaya çarpan yeni model bir araba hurdaya ayrılıyor. Tüketiciyi kendi geliştirdiği teknolojiler ile korumak yerine artık kendi kendini koruması ve kullandığı eşyaya dikkat etmesini istiyorlar. Yine yeni aldığın 2 bin liralık cep telefonu elinden kayıp düşse ekranı tuzla buz oluyor. Yada en son teknoloji ile üretilmiş bir notebook oyun oynatmayacak derece de aşırı ısınıyor. Neye elimizi atsak kurutuyor, deyim yerindeyse paramız ile rezil oluyoruz. Teknolojinin gelişmesiyle hayatımızı kolaylaştırması gereken şeyler gün geçtikçe hayatımızı zora sokuyor.

Acaba hayatımızı bu kadar çilekeş ve yaşanılmaz kılan insanı avcunun içine alan kapitalizm mi, yoksa kapitalizmi kullanarak daha fazlasını isteyen aç gözlü insanlar mı?