aşağıdaki ayetlere bakıldığında kur'anda içki kesin olarak yasaklanmamıştır zaten:

“muhammet suresi” (47. sure) 15. ayet: “allah'a karşı gelmekten sakınanlara söz verilen cennet şöyledir: orada, temiz su ırmakları, tadı bozulmayan süt ırmakları, içenlere zevk veren şarap ırmakları, süzme bal ırmakları vardır.”

bu ayette de sözü edilen doğrudan doğruya şaraptır ve müslümanlara, öbür dünyadaki güzel ödüllerden biri olarak önerilmektedir.

ayrıca, “nahl suresi”nin (16. sure) 67. ayeti de, bu şarabın öyle manevi bir içki olmadığını, insana keyif verip sarhoş ettiğini dile getiriyor. şöyle diyor ayet: “hurmaların meyvelerinden ve üzümlerden keyif verici, mestedici (sarhoş edici) şıralar ve güzel rızk elde edersiniz. düşünen kavimler için bunda ibret vardır.”

bu ayette açık açık, sekeren sözcüğü kullanılmıştır. bu da sarhoşluğu ifade eder... bu sözcük, sekr kökünden türemiştir; sekr ise, sarhoş demektir...

yine, “insan suresi”nde (576. sure) 21. ayet, açık açık şaraptan söz eder. ayet şöyledir: “üzerlerinde, ince yeşil ipekli, parlak atlastan elbiseler vardır; gümüş bileziklerle süslenmişlerdir. rableri onlara, tertemiz şaraplar içirir.”

herşeyden öte çok sevdiğim dizelerden;

haram nedir bilmez hayyam,
ben haram ile helali karıştırmam,
dost ile içilen şarap helaldir,
puşt ile içilen su bile haram.

ey zahit saraba eyle ihtiram,
insan ol cihanda bu dunya fani,
ehline helaldir, na ehle haram
biz içeriz bize yoktur vebali.

ben şarap içiyorum, doğrudur;
aklı olan da beni haklı bulur:
içeceğimi biliyordu tanrı,
içmezsem tanrı yanılmış olur..