Okuduğun için teşekkür ederim. Ancak neye inanmadığını tam kavrayamadım Anlattıklarımın özünü kastediyorsan inanmanı bekleyemem çünkü aslında bir şey anlatmadım. Bunlar pek anlatılacak şeyde değil. Yaşayan bilir derler ya o tarz. Ancak cevabınla beni yanıtlamadığını sende biliyorsun, insan duygularına göre fikirlerine göre hareket eder, örneğin susarsın beynin sana emir verir git su iç diye. Ben sana ne bulacağını tam olarak söyleyemem imkan yoktur, ancak itaat etme diyebilirim gerçeği bulmak için. Lakin itaat etme dediğim muhatabım bile aslında bir düşünce kalıbı, biçimi olduğu için onun kendi kendisini yok saymasını beklemem mucizenin gerçekleşmesi kadar doğaüstü olacaktır.

Ne bulacağını ne göreceğini bilmediğin için zaten hiçbir zaman bunun üstünde düşünmez hatta düşünme gereği bile duymazsın. Harici olarak bir şey düşünmen çok zordur, bir bilgisayarın bana itaat etmeyerek kendi kafasından takılması gibidir. Şöyle yapabilirsin, bir bilgisayardan ne farkın olduğunu düşün. Bunu da yapmayacaksın, çünkü her şeyi bildiğini, her şeyin halihazırda sende mevcut olduğunu zannediyorsun, görmen ve bilmen gereken başka bir şey yoktur. Ama yanıldığını çok kolay ispatlarım örnekler vererek, en basit olarak bu şekilde olmasaydı beynin gizemi çoktan çözülürdü.

Düzene uyarak hiç bir zaman değişim olmaz, senin yaptığını benim yaptığımı herkes yapıyor, peki değişim nedir. Farklı yaparsam bana bir zarar gelir mi? Hayır anlattıklarım da böyle bir zarar söz konusu değildir, peki ya artıları ne olacak? Belki de olmaz belki olur ama farklı bir şey yapmış olursun, en kötü zaman kaybı olur diyeceğim ama öyle bir şeyde yoktur çünkü tam tersine farkındalık bilincine erişiyorsun. Yanlış anlama burada sana bir şey anlatmaya çalışmıyorum bir şeyde bildiğimi söyleyemem ama neden herkes gibi davranayım, herkesin söylediğini tekrar söyleyeyim, herkesin imrendiğine bakıp durayım. Tek emin olduğum şey farklı olanı her zaman düşünmem gerektiğidir. Sonucu zaten belli olan şeyleri neden tekrar tekrar deneyimliyim.