garsonluk yaptım faturaları zor ödüyordum, 20 yaşında adamlar gelip, sevgilileriyle yemek yerken kahkaha attıktan sonra çıkışta o jip'e binip giderken içime oturuyordu, ağlamak istiyordum.

tipte yok. tip ilk görüşte çok önemli, sevgili için değil. biriyle tanışırken bile sevimli bir tip %90 avantajlı.

zekada yok. lisede günde 6-7 saat çalıştığım olurdu ama yok kafa yok! kafaya o bilgiler girmedikten sonra neye yarar.

herşey kötüyse sağlığın iyidir be kardeşim takma diyeceksiniz. yok oda iyi değil albino hastasıyım 21 yaşında komple bembeyaz geziyorum. millet bana uzaydan gelmişim gibi bakıyor herkesin gözü üstümde. bu hastalık sosyal fobiyide beraberinde getirdi herkesden herşeyden utanıyorum depresyon ilaçlarıyla tutunmaya çalışıyorum.

yukarda beni sevmeyen biri var. hiçbir işimin rast gitmesini istemeyen, hergün yaşadığım hayata küfür etmemi isteyen birisi. haliyle bende ondan nefret etmeye başladım.