Ben kızmıyorum size. Yanlış anlaşılma olmasın. Fakat bana göre, Milli değerler göreceli değildir. Bizler bunları yaşatmalıyız. Elbetteki bizden önceki kuşak daha farklı yaşamıştır. Ben, benim çocukken yaşadığım bayramlardan bahsediyorum. Bugünkü gibi olmamalı. Bayram denildiğinde tatil değil, eş, dost, akraba ile bayramlaşma akla gelmeli. Benim mesajıma 100 kişi bile aksi şekilde cevap yazsa bu fikrim değişmez.
Milli değerler göreceli değildir sözünüze katılmıyorum. Bütün sosyal kavramlar görecelidir. Herkesin milli değeri farklıdır. Sizin için bayramda amca teyze bütün büyüklerin elini öpmek ziyaret etmek milli değerdir, başkası için nikah düşen bayanların ellerini öpmemek milli değerdir. Bir başkası için el öpmek şekilci feodal bir saygı göstergesidir, ziyaret yeterli der. Yani herkesin değerleri farklıdır. Bunların hepsi de bizim milletimizin insanlarıdır, şöyle yapan bizden değildir diye yargılamak bize düşmemeli.
Diğer yandan size katıldığım noktalar da var. Her ne kadar iletişim çağında da yaşasak bir ailenin tüm bireyleri ile gerçek hayatta toplanması gerektiğine inananlardanım. Bu aile üyelerinin kopmadan bir birleriyle sosyalleşmesine olanak sağlar. Hıristiyanlar bunu paskalyada yapıyorlar. Bizim için de ramazan bayramı çok iyi bir fırsat. Dededen toruna tüm ailenin bir arada olması çok güzel bir buluşma.
Ama ben bayramda bu ziyaretleri yapan ama elden ayaktan düşünce anasına babasına sahip çıkmayanları da gördüm. her bayram amcasına teyzesine gidip sonra miras kavgası yaşayıp görüşmeyi tamamen kesenler de hiç az değil. Yani ne bayramda tatile gidenler milli değerlerini kaybetmiş yozlaşmış insanlardır diyebiliriz, ne de bayramda kapı kapı dolaşıp el öpenler milli değerlerimize çok bağlıdırlar diyebiliriz.
Ama şurası kesin. Her jenerasyon kendi çocukluğundaki bayramların daha güzel olduğunu iddia edecektir.