http://www.sinemalar.com/film/742/buyuk-yolculuk

her defasında filmin sonunda hüngür hüngür ağlarım, babamı 10 yıl önce kaybettim sahipsizliği çok iyi bilirim, hayatta tek başınasınız her sıkıntınızda gidip danışacağınız destek olacak bir gölgenin olması ne büyük bir nimetmiş, malesef insan kaybedince anlıyor böyle şeyleri.Benim babamda mükemmel değildi, bağırırdı kızardı okutmak istemedi sen adam olmazsın dedi ama arıyor işte...Yine o koca aile bir araya gelse, annem babam kardeşlerim ninelerim dedelerim o gecekondulu sobalı evde olsak,o babaocağı yok şimdi artık... mutluluk o günlerdeymiş, şimdi evlendik kardeşler ayrı yerlerde kimi sağ kimi salamet...içime yine çöktü hüzün adı oldu yalnızlık...