Bir film seyrettim internette 5 ay önce... Adını hatırlamıyorum... Filmin konusu bir imamın hayatından kesitler... Filmin çekildiği yer Taksim Mescidi... Küçük mescitte çok az cemaatle namaz kıldırıyor, yalnızlık çekiyor... Canı sıkılınca kaldığı mescidin pencerelerinden kah taksime kah arkadaki sokağa bazende kiliselere bakıyor. Ramazanda ve cumalarda cemaati artıyor... Aldığı telefonda hemşerisi sana geliyorum, istanbulun o büyük camilerini ne de çok görmek istemiştim senin camiyi bana gezdirirsin artık diyor.... Köy Camii'nden bile küçük mescidin damına çıkıp oturuyor bir gece vakti... Arkadaşı bunu büyük cami imamı sanıyor... Arkadaşına mescid imamı oldupunu söyleyemiyor. Bir çare arıyor. Mescidi güzelleştirmek istiyor. Yardım bulamayınca sonunda Taksim'deki ışıl ışıl kiliseler görünce gidip kilise papazıyla konuşuyor... Film sonunu yazmayayım. Yani dinler arası yardımlaşma, hoşgörü ve beyoğlunun onca kalabalığında yaşanan yalnızlık amaçlanmış.