Babamın bir sözü var. Bu ülkede refah içinde yaşamanın çok az yolu var : Baba parası(ki oğlum bu sende yok), hırsızlık(ki sen bunu yapamayacak kadar iyi birisin) ve risk.

Bir gün gitti bankadan kredi çekti kamyonet aldı kendine. Şimdi karton topluyor marketlerden. İşi rahat, kendi işinin patronu, kafasına göre takılıyor ve kazancı çok güzel.

Bunu niye yazdım bilmiyorum ama bu ülkede taksit olsa ne olur olmasa ne olur. Ekonomideki sıkıntımız öyle bir duruma geldi ki taksiti bile veremeyecek haldeyiz. Kredi kartıyla geçinen bir toplum haline geldik. Tipik bir A.B.D modeli olduk yani.

Dünyanın en pahalı İnternetini kullanıyoruz, en pahalı benzinini yakıyoruz, en pahalı doğalgazıyla ısınıyoruz, en çok vergisini ödüyoruz... Şahsen nefes almak bile bize lüks geliyor artık