6 ay kadar oluyor Ankara'ya geleli ne kadar çok dilenci var bu memlekette şaşılacak durum.

Daha ilk geldiğim gün araba da tek oturuyorum cam açık görünüşte benden sağlam eleman (ben ağır işte çalışamıyorum rapor var) başladı ben aslında böyle biri değilim kardeşimi okutuyorum şu bu bende ilk geldiğim gün başımdan savmak için verdim bir şeyler gönderdim.

Gün geçtikçe dikkatimi çekti ki öyle mendil açanların çok üstünde insanlar var dilenen.

Bugün yorgunum dinleniyorum evde uyuya kalmışım kapı çalıyor. Yöneticiden başkası çalmaz kapımı kolay kolay arkadaşlar gelecekken haber verirler.

Kalktım kapıya o sırada üst kata çıkmış oranın zilini çalıyor kapıyı açtım aşağı doğru inmeye başladı. Elinde "Yasin" kitaplarından görünüşte benden çok çok daha sağlam bir çocuk yaşça da büyük kardeşimi okutuyorum alır mısınız diyerek yanıma doğru gelmeye başladı. Yok sağolasın diyerek kapıyı kapatırken şok olduğum cümleyi söyledi. " 2 dakika eve girebilir miyim". Beynimden vurulmuşa döndüm böylesini ilk defa görüyorum. O daha inmeden yok dostum sağol diyerek kapıyı kapattık.

Tamam memlekette işsizlik var bir şey demiyorum yarın bizimde ne olacağımız belli değil fakat nasıl bir yüssüzlüktür eve davet edilmek istemek şaştım kaldım.

2 tane küçük çocuk biri kız biri erkek sürekli geçtiğim yerde vardiyalı olarak değişiyorlar. Önceden yardım ediyordum sonradan dikkatimi çekti de bu olay belli birileri yolluyor. Adi şerefsizler çocukların üzerinden kazanıp yollamasınlar diye artık yardım da etmiyorum.

Kimin gerçekten ihtiyacı vardır göremez olduk bu fırsatçılar yüzünden.