Ney olup ağlamaktır en güzel duamız...
Dinle neyden ki hikâye etmede, Hep ayrılıktan şikâyet etmede Mevlâna'nın mesel dünyasında, ney insanı temsil eder. İnsan da, tıpkı ney gibi, içinde nefes saklamaktadır.

İnsanın her sözü, bir özleyişin ve bir ayrılığın ifadesidir. İnsanın iç çekişleri, aslından ayrı olmanın hüznünü, yuvadan uzak olmanın sancısını yansıtır. Kamışlıktan kopardıklarından beri beni, Feryadım ağlatır her kadını ve erkeği. Kamışlık neyin anayurdu ve evidir. İnsan da tıpkı ney gibi cennetten, yani yuvasından ayrılmıştır. Kalbinin ebedî muhabbetle doyduğu...

Kamışlık neyin anayurdu ve evidir. İnsan da tıpkı ney gibi cennetten, yani yuvasından ayrılmıştır. Kalbinin ebedî muhabbetle doyduğu cennetten dünya gurbetine sürülmüştür. İnsan kalbi, tıpkı ney gibi, fena ve zevalin, ayrılık ve yokluğun yaşandığı bu dünyada, inceden inceye feryad etmektedir.

İnsan ruhu olması gereken yerde değildir; geçmişe ait hüzünler ve geleceğe ait kaygılar, aslında hep bu uzaklığın sözsüz ve sessiz ağlayışından ibarettir.

dinle neyi bak neler söylüyör ,diyorki ben önce bir kamışlıktaydım. köküm ve gönlüm suda orada nazla salınır ,her esen yele uyardım . sonra beni o kamışlıktan kestiler ,türlü türlü ateşlerde yaktılar ,sonra vucuduma, delikler deldiler ,sonra beni bir yüce nefeslinin eline verdiler.onun sıcak aşk nefesi içimden geçtikçe beni yaktı kületti.

Harfsiz bir dil bulalım içimizde,
Sadece ikimizin anladığı bir hüzün olsun içinde . .

|| Şems

küçük bir demlik çay ve meşk ile gözlerini kapa ney eşliğinde ruh temizliğine huzur gezintisine çık