kopyayı gerçektende lise yıllarımda severdim halla dahi kopya olunca yüzüm gülüyor pişmiş kelle gibi sırıtıyorum.lise yıllarımda valla her sınavda kopya çekmeye çalışıyordum fakat sen ne kadar profesyonel olursansa ol iş hocada bittiyor.
Helle bir fizik kimyada düz kağıda baksam yine anlamıyordum ne yazıldığını ne o öyle arap alfabesi gibi.
ben birde kötü tarafı kopya çektiğimde elim yüzüm kulagım kıp kırmızı ve sıcak olurdu ellerim buz keser titrerdi.
Hoca yeterki arkasını dönmesin boynum deve gibi sağdan soldan uzat kağıdın fotokopisini çekerdim.
valla böyle yüzüslüğüne anlatıyorum fakat bir an o anki anılarım canlandı.anlatmak istedim.
söyle önemi bir şeylerde yazayım.
ah birde keşke o zamanlar kopya çeken degilde çekilen olsaymışım da demiyorum değil arkadaşlar.o zamanları ciddiyim arıyorum o zamanki neşe hüzün dostluk arkadaşlık gerçektende çoook özlemişim. öğlen araları yediğimiz yaptığımız yemekleri 1-2 lirayı bölüştüğüm günleri dahi özlüyorum.
Aman ha aman kıymetini değerini bilin sonra iş işten geçtimi üzülüyorsunuz.
ayrıca en önemliside her şeyi tadında yapın arkadaşlar.