Kolay kolay sokaktaki mendil veya çiçek satıcısından bir şey almam. Musallat oluyorlar çünkü insana. Hatta zorla mendili cebime sokup önümü kesip para almaya çalışanlar bile oluyor.

Fakat bir kaç gün önce 55-65 yaş aralığında güler yüzlü bir amcanın söylemi 4 paket mendil almamı sağladı. Bulunduğu noktadan hiç kıpırdamadan, kendini acındırmadan, kimsenin yolunu kesmeden, zorlamadan ve en önemlisi yüzünde temiz bir tebessümle:
"Mendil almaz mısınız?"
Senden mendil almayayım da kimden alayım. Senin o gülen yüzüne kurban.

Hayatımda belki de ilk defa hiç ihtiyacım olmamasına ve cebimde hiç açılmamış bir paket mendil olmasına rağmen bu azmi ve sevgiyi tebrik etmek adına o amcadan 4 paket mendil aldım. "Abi mendil alcan mı" "Mendil al abi" cümlelerinden bıkmış biri olarak, mendilcilerin bulunduğu sokağa her girişimde önümde çete gibi dolanan 4-5 mendilci çocuktan daha sempatik olması bitirdi beni işte.