Türkiye'nin bence bir diğer gerçeği de meclis kürsülerinde kamera önünde kavga eden her fırsatta birbirlerine karalama kampanyaları gerçekleştiren siyasilerimizin kendi menfaatlerine yönelik her kanunu sessiz sedasız meclisten geçirmesi.En son maaş arttırımı muhabbetini hatırlayanlarınız vardır.
Bir tiyatro dönüyor mecliste milletvekilleri sadece oyuncu.Sahne ve yönetmen aynı.5 yılda bir oyuncular değişiyor sadece.Ve bu gibi bir sürü olay varken insanlar hiç mi düşünmüyor?
Unutmayınız XYZ'yi engellemeye çalışan devlet genelevlerden vergi toplayanın, kapısına bekçi dikenin ta kendisi
Haklısında haklı olmasına da utanmasan genelevlerini de hükümet açtı diyeceksin. Yasaları böyle pıt diye geçirmeleri benimde çok şaştığım bir durum gel gör ki muhalefet hangi aşamada uzlaşmaya çalıştı. Hükümetin çok saçmalıkları da var ama eksik yapsalar dahil yaptıkları iyi şeylerde var. 1 doğru 3 yanlışı silsin demiyorum ancak şu noktayı iyi anlamak gerekiyor, hükümetin yapmadığı daha önceden var olan düzenin parçalarında bile hemen hükümete yüklenmeyi adet edinmişiz. Vaziyet bu şekildeyken hükümet aleyhine yapılan haklı yada haksız tavırlar direkt olarak oy verenlerin içgüdüsel davranmalarını tetikliyor.
Bir bakıyorsun bir taraf 100 de 50 yi görüyor sadece diğer tarafta oy verenleri koyunluk ile itham ediyor. Maalesef haklı olsak bile bağırarak konuştuğumuz zaman koruma kalkanları devreye giriyor. En çok es geçtiğimiz bir noktada insan psikolojisidir. Mantıktan akıldan daha çok, bir işi yaparken anlık duygularımızla hareket ederiz. Karşı tarafın ne istediğini anlamak nasıl bir ruh halinde bulunduğunu bilmek üretilecek çözümlere büyük bir katkı sağlayabilir. Ne yazık ki bundan yoksun bir milletiz hangi konu olursa olsun.