Zamanın birinde bir kral dönemin bilginle-
rinden birini yanına çağırarak ona,
Şu âlemde akıllı ve zeki kimselerin çoğunu
fakir ve yoksul, aklı kıt ve ahmakların çoğu-
nu da varlıklı görüyorum. Bunun sebebi ne-
dir? diye sordu.
Bilge zat, krala şu cevabı verdi:
Allah Teâlâ bu durumu kendi varlığına bir
delil yapmıştır. Eğer her akıllı ve zeki insan
zengin, her aklı zayıf da yoksul olsaydı, in-
sanlar şöyle düşünebilirlerdi: Akıllı kendi
rızkını buluyor, akılsız ise yoksul kalıyor. İn-
sanlar, bunun aksi olduğunu gördüklerinde,
rızkın akla bağlı olmadığını, onu dilediği
kimseye dilediği kadar verenin yalnız yüce
Allah olduğunu anlar.

Kaynak: Semerkand Takvimi