Cuma vaazlarında "iyi ki Müslümanım" dememi pekiştiren hocalarımızdan Allah razı olsun..
Bugün Camii hocamız Filipinler'deki felaketten bahsetti ve oradaki kardeşlerimize insanlık namına, dinimiz adına yardım etmemizi istedi. O konuşmadan sonra imkanı olup da yardım etmeyen yoktur eminim buna. O an aklımdan biz Müslümanları cani, terörist olarak gören(gösteren değil gören) masum insanlar var ya keşke dedim, keşke onlar da bu vaazı dinleme imkanı bulsaydı. O an onların o şaşkın bakışlarını, bizi daha iyi tanımalarını, ön yargısız bakmalarını görmeyi çok isterdim. Vaaz baştan sona kadar doğruluktan dürüstlükten iyilikten ibaret, kötü olan her şeyi yasaklayan Rabbimiz'in ayetlerini dinlemek kadar mükemmel bir şey yok.
İnsanlar hep bir şeyler yapıyor ve yıkıyor. Kimisi yıkmaya kimisi yıktırmamaya çalışıyor. Kimisi gelişeceğiz kimisi çevreciyiz diyor. Dinimizde her olayın bir örneği var neredeyse. Yasak olanların çoğu evrensel yasaklar mesela. Cennete girmemiz için istenilen şeyler yani "Sevap" olarak adlandırdığımız şeylerin de çoğu "iyilik" sıfatıyla adlandırdığımız davranışlar, hareketler. Mesela bir fidan dikmek, ihtiyacı olan birisine maddi manevi yardım etmek, düşüne el uzatmak. Hor görmek, görmezden gelmek hem insanlık adına suçtur, dini açıdan da kendini kandırmaktır.
Bugünkü vaazdan aklımda kalan bir kaç cümleyi de aktarıp yazımı sonlandırayım, yukarıda ne yazdığımı okursam büyük ihtimalle düzeltmek silmek isterim o yüzden bu şekilde paylaşayım kurcalamadan
Kimseyi hor görmeyelim, yaptığı yanlış bir şey için gülmeyelim; hor görüp güldüğümüz o şey başımıza gelmeden bu dünyadan göçmeyiz!
Yardıma ihtiyacı olan her kim olursa olsun yardım edelim. "O bana şunu yaptı bunu yaptı oh olsun" gibi düşüncelere kapılmayalım, Allah korusun böyle gaddar olmaktan. Yaptığımız her şeyin bir karşılığı olacağını unutmayalım, Allah rızası için Allah'ın adıyla yapalım her şeyi.
Allah'ın rahmeti ve bereketi üzerinize olsun, Hayırlı Cumalar..