dizi film bölümünde de konusu vardı dizinin. şu açıdan baktınız mı hiç bilmiyorum, ben bir yandan da müzikle uğraştığım için düşündüm biraz.. biliyosunuz bir çok konser verdiler leyla the band grubu olarak. müziğe dair pek bir şey olmadığı bir gerçek ama herkes sevdi. ben de sevdim. duman dinlemeyen adam ( ben ) diziyi izleyip o şarkıları dinledikçe tuhaf oldum sürekli. yani demek istediğim, abartı falan değil, var bişeyler bu dizide. hafife alınacak bir şey değil absürt bir dizinin hem güldürüp hem ağlatması. aşkı memnuya gelip kimse abartı demiyor, internette nereye baksan aşkı memnu çıkıyordu. millet ne acayip şeyler izliyordu televizyonda. böyle bir milletten bekleyemeyiz tabiki leyla ile mecnun ve ekibine hakettiği değeri vermesini.

seversin sevmez<sin ama adamların yaptıkları iş, türkiyedeki en iyi işlerden biriydi. en iyi hayal gücüydü. abartısız. burda izleyenler izlemeyenleri küçümseyemez ya da tam tersi olamaz. zevk işi bu. ama bu işi de küçümseyemezsiniz. incidir bilmem nedir, onlar da durduk yere destek vermemişlerdir emin olun. kafa işi, uyuşma işi. benim hayatımda bir çok şey değiştirdi bu dizi. ( dizi adamı olduğumu da düşünmeyin, haha hihi diyeceğimize beynimizi yoruyoruz anlamak için bu diziyi )

leyla ile mecnun diyince susmuyorum bi türlü.. bitmeseydi keşke. 103. bölüm bile kötü etkilemişti beni. bir de bu finali izleseydim çok kötü olurdum ama değerdi. öyle işte