eger ölmek isteseydi facebooka koymazdi, zaten intihar etmek isteyenlerin cogu, yardim beklerler.

bundan iki yil önce intihar etmeye kalkmistim, otoban köprüsüne gitmistim, ayagimda terlik bile yoktu, agliyordum, birde demirlerin diger tarafina gecmistim.

ölmek istemiyordum ama birinin yardim etmesini bekliyordum. biri ne oldu falan diye sorsa yetecekti bana. cevreme onlarca kisi toplandi. herkes dikilmis resmen atlami bekledi. kimsede polisi falan aramadi. resmen atlamami beklediler, aksiyon olsun millete diye atlamadim, zaten niyetimde yoktu ama o an sinirle atlayabilirdim ya da ayagim falan kayabilirdi.

o günden beri intihar etmeyi hic düsünmüyorum.

ayrica ölürsem cenazeme gelecek kimse olmaz, reelde kimse tanimiyor beni cünkü.


arkadasina sorular sor ve pisman olacagini falan anlat, gelecekten bahset zaten iyi gelecektir konusma. gercekten ölmek isteseydi facebookta yayimlamazdi.