Bu yazıyı yazmak oldukça zor emin olun. Bu satırları yazarken gözümden yaşların aktığını bilin.
Üniversitenin ilk gününden bu yana ilgilendiğim birisi var. Aynı ilçede oturuyoruz aynı servisle gidiyoruz geliyoruz üniversiteye aynı sınıftayız sınıftada yan yana oturuyoruz aramızda bir kişi var sadece dikkat ettimde okulun ilk gününden bu yana gözlemledim. Nerde nasıl davranması gerektiğini çok iyi biliyor hiçbir erkekle konuşmuyor hatta geçen şiöyle bişey oldu bizim sınıftan biri kıza yaklaştı konuşmaya çalıştı. Kız öyle bir terslediki taa benim moralim bozuldu o derece yani
Sınıftaki bir Allahın kulu erkekle konuşmadı konuşmuyor ben hariç.
Böyle davrandığını görünce ona olan aşkım bir kademe daha artıyor. Tatlı bir gülüşmemiz oluyor tatlı bir kavgamız bazen sanki aramızda bir ilişki varmış gibi kavga ediyoruz tatlı bir kavga saman alevi gibi sürüyor sonra hemen dayanamayıp ikimizde aynı anda gülüyoruz. Bilgisayar Programcılığı okuduğumuz için ödevlerde felan ayrdımcı olma ayağına yaklaşıp muhabbet ediyorum.
Çok güzel bir muhabbetimiz var ama bazende geliyorki kavga ediyoruz konuşmamaya çalışıyoruz ne ben nede o dayanıyor öyle yani.
Onu ilk gördüğüm o gün tamam dedim mert doğruyu buldun bu sefer oldu hayatını adıyacağın kişi şuanda karşında. Sevdiğimi söylemek için 1 haftadır çabalıyorum ama olmuyor konuşamıyorum evdeyken tamam bu sefer bitecek kesin söyleyeceğim diyorum onu görünce 404 not found yine iptal oluyorum. Ama yarın kesin karar verdim her ne olursa olsun konuşacağım bu durum böyle gitmez gitmemeli kaç gündür 3lerde uyanıyorum müzik dinleyip onu düşünüyorum. Hafiften de ıslanıyor ve doluyor gözler. Psikolojimin bozulduğunu hissediyorum.
Samimi olarak söylüyorum bazen son çare olarak o ihtimali düşünüyorum düşünmüyorsam adiyim.
İşin kötü tarafı sevgilisinin olduğunu düşünüyorum nitekim doğruda ama olsun ben en azından hissettiklerimi söyleyeyim en azından onun için düşündüklerimi bilsin hissettiklerimi hissetsin ve bende rahatlayım. Çaresizliği insan aşık olunca anlıyor.Buna emin olun bunu yaşamayan beni anlayamaz..
Yarın konuşup bitireceğim bu işi gözlerimi kapatıp sadece kalbimin kulağıma fısıldadıklarını söyleyeceğim. Benim hayatımda hiç birisi olmadı hiç kız arkadaşım olmadı olmadığıda iyi olmuş istemiyordumda. Hiç bir kızın elini tutmadım seviglim demedim. Hep benim için doğru olduğunu düşündüğüm insanı bekledim ve o sanırım geldi artık ve burda.Onun hep sesin duyayım diye ona sevdiğimi söylerken Tüm söylediklerimi ve söyleyeceklerini telefonuma kaydedeceğim.
Sizi tam olarak anlıyorum , aşık olmayan aşık olanın halinden anlamaz.Bende böyle bir duruma düştüm belkide 3-4 ay kıvrandım hergece hayalini kurdum müzik dinleyerek geceleri 4 te yatar sabahın 8 inde staja giderdim sırf onu görebilmek için bulunduğu katta oyalanırdım.Tek amacım vardı sevgili olamasak bile onu sevdiğimi söylemekti benim tek sorunum hiç konuşmamıştık gerçi konuşmuştuk ama o bana soru sordu meğer orda iş atıyormuş benim salaklığım anlamadım
kıvrandım kıvrandım birgün bir olay oldu uzun olduğu için es geçiyorum dedimki yeter ben bu acıyı çekmek zorunda değilim o gün akşamına kızı faceden ekledim dedimki böyleyken böyle direk mevzuya girdim ben senden hoşlanıyorum daha doğrusu seviyorum ,aşığım kız da hmm yazdı ertesi gün oldu muhabbeti açtı konuştuk konuştuk 6 ayımı verdim ama ilişkimiz son buldu eğer onu sevdiğimi söylemeseydim pişman olucaktım hemde çok.Ne yaşadın diye merak eden olursa az kalsın başkası kapıcaktı oda bana karşı boş değilmiş biraz daha geç kalsaydım hiç sevgili olamıcaktık ama en büyük rahatlığım söyledim ve o anki mutluluk,huzur,rahatlık anlatılmaz yaşanır.