Yazacaklarımı dıkkatle okursan sevınırım. Ben de liseyi bırakmış iş hayatına girmiştim. 17 yaşından 23 yaşına kadar kuyumculuk yaptım. Fakat bir kızla tanıştım universite de okuyan. Oku demişti bana. Nitekim lise bitti, dershaneye gittim öss ye girdim ve unıye girdim nihayetinde. İnsanın hayatı 180 kere 180 derece değişiyor. Millet 21 22 yaşında unı bıtırırken ben 23 te girmiştim hemde. Kafamı duvarlara vurdum neden bukadar geç kaldım diye ama neyseki geç oldu güç olmadı. Üniyi belki düşünmüyorsun ama okadar çok şey kaybedersin ki anlatmakla bitmez. Orada yaşayacagın arkadaslıklar, dostluklar belki de senın hayatının geri kalanında en guzel anılar olacak. Ne yap et çabala çalış ama üniye gir. Hem hayatının ilerisi için iş imkanları konusunda önünü açacaktır, hem de hayatının en güzel yıllarını burada geçireceksin. Uni okuyupta bu yazıma katılmayan çıkar mı ki? Ben unıye 2 yıllık girdim ama 4 yılda bitirdim tamamen keyfi. Şimdi 4. sınıftayım dikey geçiş yaptım. Çok farklı şeylerle ugrastım okulda o yüzden uzadı. Okulda tiyatro oyunculuğuyla girdim yönetmen olarak çıktım Koskoca unıde 1000 kişinin tıka basa doldurduğu salonda başrolde oynadım bir çok oyunda. + Halk oyunlarında yıne zeybek, kolbastı, kafkas vs ne ararsan hepsini oynadım. Yani kazandıracağı şeyler okadar fazla ki ucu yok. +Sana katacağı bilgi, deneyim, tecrübe vs uzar gider.