ukraynada taksiyle gidiyorum. herifle sohbet ettik. herif dediğim yaşı en fazla 26-27.... adam başka şehrden gelmiş harkova. 1 haftadır burda taksicilik yapıyormuş. dedim peki ev tuttunmu ev tuttuysan kazancının %70 i eve gidiyor sana ne kalacakki? tarzında soru sordum...(benim kaldığım tek oda stüdyo ev 250 dolar kirası.ama merkezde.) yok dedi arabada kalıyorum... (arabada külüstür bizim serçelerden) nasıl yani dedim sen 1 haftadır bu soğukta arabadamı kalıyorsun ? -evet. soğuk olmuyormu ? -battaniyem var yastığım var,normal dedi... e dedim kaç saat çalışıyorsun ? 5 saat uyuyorum geri kalan vakitte çalışıyorum. öğlene doğru uyuyorum fazla soğuk olmuyor o saatlerde dedi. dedim başka işmi yoktu bunca zorluğa katlanmak yerine ? sağlığın açısındanda iyi değil dedim. -yok alıştım ben... banyomu saunada yapıyorum, yemeğimi üniversitelerin yemekhanesinde yapıyorum... 20 grivnaya(5 lira) alayından alabiliyorsun. süper (gülümsüyor)
benim amacım polonyaya gitmek onun için para biriktiriyorum. +niye polonya ? -orda ukraynadan daha ucuz yaşam.. kazançsa yüksek. az kaldı 3 haftaya gerekli miktarı toplamış olacam.
sonuç olarak gel bende kal diyip numaramı vermeme rağmen herif gelmedi.. ve tanıştığımız gün beni götürdüğü yerden tekrar alması için aradığımda polis yakalamış 200 grivna (50 lira) rüşvet vermiş... sanırım o günkü kazancının hepsi polise gitti... hala cırmalıyor didiniyor amacına ulaşmak için. herifteki azim hırs kararlılık beni çok etkiledi. sonra bide kendime dönüp baktım hakkaten herşeyde işin kolayına ve rahatına kaçmışım. bu arada harkovda hava fena soğuk.kar yok ama yağmur deli gibi ve rüzgarlı.

herkes ne istediğine karar verip odaklanmalı elde edene kadar bu arkadaş gibi sabırla çalışmalı...bu olayı her zor zamanımda aklıma getirmeye çalışacağım. umarım sizde sizi etkileyecek kendine getirecek olaylarla karşılaşırsınız.