Bizzat başıma gelen bir olayı anlatayım;

2011 yılında askere gitmeden önce bir arkadaş geldi. Nişanlısının bi arkadaşı olduğunu çok iyi birisi olduğunu söyledi ve illa da onunla tanışmamı istedi. İlk başlarda hayır falan dedim ama tabi arkadaş kafama soktu. Neyse tamam dedik. Kızla işte Mesajlaşmaya falan başladık. Ertesi gün buluşmaya karar aldık. Kız sürekli işte benim için tip çok önemlidir, bakımlı erkek isterim vs. vs. sürekli dilinde bu cümle. İster istemez korktum ve kendimi geri çektim. Bu kız bizi aşar dedim. Bu kadar tipe önem veriyorsa kendisi kesinlikle Taş gibi birşeydir. Neyse söz ağızdan bir kez çıkar dedik ertesi gün buluşacağımız yere gittim. Ben kafam da öyle bir kız hayal ettim ki işte böyle adriana lima'nın Türkiye versiyonu vs. gibi birşey. Mekana girdim öyle kız arıyorum ama arkadaş öyle birisi yok piyasada. Sonra kız beni farketmiş el sallıyor. Baktım ve İçimden geçen tek cümle. "Yaradılanı Sevdim Yaradandan dolayı" gittim yanına konuştuk ettik sonra işte çıktık mekandan kıza sadece "Aynalar güzeldir bakmasını bilene, Hele ki birde gönüller vardır taht olur bakıpta görmesini bilene" dedim ve bi daha o kızı ne gördüm nede konuştum

Yani diyeceğim o ki; Arkadaş tipten önce YÜREK, ŞEREF, NAMUS.
Ben dünya güzeli bir kızla çıkmayı vallahi istemem. Neden mi? Ben o kızla gezerken millet arkamdan demez mi? Ul.n herifteki tipe bak birde yanındakine bak.