Ben bu yolda gönüllüyüm

İnsanları sevmiyorum. İnsanlardan soğudum. Hayvanat bahçesinde ya da barınaklarda gönüllü olarak çalışmak istiyorum aslında. Hayvanları daha çok seviyorum. İnsan insana yükten başka bir şey değil.

Ne zaman arkadaşlarla görüşsem, konuşsam hep bir şeylere takmış vaziyette ayrılıyorum ve insanların haseti, iki yüzlülüğü, yalancılığı beni hayattan soğutuyor.

Hiçkimse net, duru, dürüst, yalın ve temiz kalpli değil. Sen öyle misin diye soruyorum kendime ama evet ben olduğum gibiyim. İşte bu nedenle yalandan gülümseyip yalandan hal hatır sorup sonra da 2 adım sonra o kişinin dedikodusunu yapamıyorum. Bunu yapanları gördükçe yine yeniden insanlardan soğuyorum

Çok insan çok dert. Az insan az dert..Hiç üzülme valla en güzeli..