Öncelikle bu yazıyı, okutacak arkadaşım veya beni anlayabilecek birisi olmadığı için buraya yazıyorum. Okuduğum lise bu sene bitti. Okul kapandıktan sonra, yani bu zamana kadar, ne bir arkadaşımla görüştüm, ne de onlar arayıp sordular. Öyle yolda karşılaşırsak veya işleri düşünce onları gördüm.

Hakikaten şöyle bir düşündüm de, sadece kendi çıkarları doğrultusunda arkadaşım dediğim insanları görüyordum. "Bilgisayara format lazım olur, bize gelsene kanka, Üniversite kaydımı yapar mısın hacım?"

Şu zamana kadar kendimi kullanılmış hissettim. Veya buna ben sebep oldum, çünkü 19 yıllık yaşamımın yarısından çoğu bilgisayar başında geçmiştir.

Sürekli bilgisayar başında olmamın da pek faydasını göremedim. Nasıl göremedim? Öyle sosyal medyalarda fenomen birisi değilim veya öyle olmakla da pek uğraşmadım. Dışarıda ki hayatım nasılsa, internet aleminde ki hayatım da öyle.

- Senin arkadaşların ne yaptı Mehmet?
+ Sürekli gezdiler, tozdular. Yeni yeni arkadaş edindiler.

- Sen ne yaptın Mehmet?
+ Film koleksiyonu yaptın, torrent arşivi kurdun.

Çok şükür, öyle yalnızlıktan delirecek kadar da kafayı yemedim. İş yerimiz çevresinde tanıdık esnaflar var, onlarla geçinip gidiyoruz. Zaten yanımızda kahve olduğu için, okey,tavla ve ya kağıt oyunları hatta kendileri kurdukları oyunları bile her gün oynarız.

En son mahalle maçı yaptığımda 13-14 yaşlarındaydım. En son akşama kadar evin damında oturup, arkadaşlarla çekirdek çittiğimiz günler çok geride kaldı. Teknoloji ilerledi, insanlar birbiriyle konuşmaz, yüzüne bakmaz oldu.

Şimdi soruyorum size, ben neden bu haldeyim? Kimseyi kıramayıp, hayır demediğim için mi? Çok iyi niyetli olduğum için mi?

Olaya biraz da mizahi açıdan son noktayı koyuyorum, çünkü hakikaten her günüm aynı.




Not: Yaşın genç, ilerde atlatırsın. Hayatı yeni anlamaya başlıyorsun. gibi yorumlarda bulunabilirsiniz, hiç olmazsa benimle dalga geçecek arkadaşım olur. Ayrıca r10 da pek arkadaşım yok. Belki bu sayede 3-5 arkadaş ediniriz.