Ankara Mülkiye okumayı istedim hep. bunun için çalıştım durdum. para mara geçin tek derdim kaymakam, vali olmak sonrada müsteşar olup herşeyi bırakıp siyasete girmek ülkeyi yönetmek... kendimde hala bu kapasiteyi görüyorum. siyaset resmen benim işim.

öyle bir gün geldi ki bir kız sevdim. hemde çok. uğruna ailemi hayatımı hayallerimi herşeyimi bırakacak kadar çok sevdim. o kadar güzel bir kız değildi belki. fakat insan bazen sever ya işte öyle birşey...

evlenmek istiyordu baskılarına dayanamayıp tüm hayallerimi bir kenara bıraktım. en kolay yoldan iş güç sahibi nasıl olurum dedim ve 2 yıllık sağlık okumaya karar verdim. bu sene son senem. 23 yaşındayım. nasipse seneye evleniyorum.

sonrasında tabiki hastane müdürlüğü, genel sekreterlik ve bakanlık bünyesine kadar çıkmak için herşeyi yapacağım. hiçbirşey bitmedi. asıl şimdi başlıyor.

hayallerime ulaşabilmek için farklı yollar denemem gerekiyormuş demek.

şuraya bağlamak istiyorum: arkadaşlarında dediği gibi ya dışardan okuyun yada yazılım kursu bitirin. elinizde tuttuğunuz mesleğe ulaşabilmek için yıllarını harcayan insanlar var.

inanın hayal karın doyurmuyor bunu gerçeğe dönüştürmedikten sonra...