netadam adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Çocukken buna benzer bir olayda ben yaşamıştım 1-2 aya unutursun
imparator adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Psikolog desteği almanızda fayda var.
ScrolLock adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
hocam genelde yalnız olmaktan olur hiç yapmadığınız şeyleri yapmaya çalışın emin olun değişirsiniz mesela yamaç paraşütünü deneyin geceleri gezin tozun yapamam deseniz bile en basitinden bi lunaparka gidip stres atın aktif olun, namazlarınızı kılmaya devam. özellikle camide kılmaya çalışın
MasterUnion adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Sosyalleşmek olayı biraz daha rahatlatır gibi bence.
Electr0sis adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
hocam sen andrapoza girmişsin.
bilenyok adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Önce iç dünyan ile hesaplaşman gerekli.

Şayet; bunu kendi başına çözemeyeceğinden eminsen yani beynine söz geçiremiyor isen; psikiyatrist'e gitmelisin.

Hayır, kendi başıma çözebileceğimi hissedebiliyorum diyorsan ve çevrende yakın bir dostun yoksa içini dökebileceğin, psikolog'a gitmelisin.

İnsan nasıl grip olabiliyor, kanser olabiliyor ise; zihnimiz de hastalanabiliyor. Psikiyatrist'in size vereceği kimyasallar ile, bu bozulmuş işleyişi normale döndürebiliyorsunuz.

Bu hastalığı yaşamayan kişiler, psikyatriste gitmeyi ve ilaç kullanmayı, zayıflık olarak nitelendirirler. Tıpkı bu, gripken, dışarıya çıkmak için sizi zorlayan arkadaşınıza "halim yok" dediğinizde, sizi zorlamaya devam etmesi gibidir.

Fiziksel hastalıklar ile ruhsal hastalıklar arasındaki tek fark; fiziksel hastalıklarda bunu yüzde yüz anlayabiliyor iken, ruhsal hastalıklarda kendi zihninizde ciddi bir analiz yapma zorunluluğu olmasıdır.

Ek. İlk olarak tek başınıza kalmamaya çalışmanızı tavsiye ederim. Sürekli arkadaşlarınız ile birlikte olun, tartışın - konuşun. Çevrenizde kimse yoksa, açın telefon rehberinizi herkesi sırasıyla arayın. Gizlenmiş bir kaç dost edinirsiniz her türlü

Depresyon şiddeti ufak ise, bu tavsiyem sizi rahatlığa kavuşturacaktır büyük ihtimalle.
Misafir adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Aynısını bende yaşadım. Kendini sürekli oyalıcak şeyler bul.İnsanlarla konuşmaya bak.Ara sıra koşuya çık müzik dinle.
emrefba adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
panik atak gibi duruyor
sio adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Arkadaş ortamınla git gez dolaş. Olmadı go-kart tarzı eğlencenin doruklarına çıkacağın etkinliklere katıl. Veya araban varsa arkadaşlarını al. Yoksa bisiklet falan kiralayıp arkadaşlarınla gezebilirsin. Rahatlamak için temiz hava almanı tavsiye ederim. Ama yalnız çıkman seni daha da üzebilir bu yüzden arkadaşlarından sevdiklerini çağır ve çıkın.

Nazama aynen devam, doğru yoldasın.
English adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Psikolojik bir sorun.Pskiyatriste gitmezsen sorunların ilerleyebilir.Şu an anlattıklarına göre obsesif-kampulsif bozuklukların var.Basit bir tedavisi var ilerlemeden gitmeni öneririm.Hastalık düzeyine ulaşmışsa ilaçsız geçmez.
FreddyKrueger adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
hll qnq
LcN_x adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Dermani olmayan bir derdin yok hocam. Doktora danis, en fazla ilac yazacak ki bu ilaclarla en gec bir kac ay icerisinde normale donersiniz.

Muhtemelen yalniz kaldiginizdan kaynaklaniyor bu durum. Biraz sosyallesmek iyi olur. Kendinize zaman ayirin, sizi eglendiren seylere yonelin.

Namaz kilmak icin camiye gidin mesela evde kilmak yerine.

Burda biz ne soylersek soyleyelim bos. En yakin arkadasimin da benzer problemleri vardi. Disari ciktik, gezdik tozduk hic bir degisme veya gelisme olmadi arkadasin durumunda. Devlet hastanesinde bir pskiyatriste gitti, bir kac ilac bir de okumasi icin kitap onermisti. Arkadas simdi canavar gibi.

Psikolojik sorunlar siradan hastaliklar, utanilacak, doktora gitmeye cekinilecek seyler degildir. Zaman kaybetmeden gidin ve kurtulun bu dertten.

Eger dertlesecek birine ihtiyaciniz olursa pm atabilirsiniz.


Tapatalk 2 ile gönderildi.


Hepinizden allah razı olsun,işe gidiyorum işte ufacık bile aklıma gelmiyor,eve geliyorum pcye geçince korkuyorum,akşamları otururdum film izlerdim telefonda kız arkadaşımla konuşurdum gece yarılarına kadar. Bilinç altıma yerleşen şu aptal cümle '' HASTALIKLAR GECE AZAR '' sanki olacak olan gündüz olmıcak gece olacak.. Gecelerden korkuyorum. Akşam 10 dediğin zaman evdekiler yatmadan yatıyorum ki ses olsunda korkmıyayım diye. Yarın devlet hastanesinde randevum var gidiceğim. İnşallah yarından sonra bu dertten kurtulacağım. Teşekkürler ağzınıza sağlık.