Dinimiz de bir çok alim düşüncelerimizden sorgulanacağımızı söylerken diğer bir alim grubu ise düşüncelerimizden sorgulanmayacağımızı söylemektedir.
İnsanın kalbine, melekten, şeytandan ve kendi nefsinden de çeşitli düşünceler gelir. Melekten gelene ilham, şeytandan gelene vesvese, nefsten gelene ise hevâ denir. Bunların birbirinden farkı nasıl bilinir? Hadis-i şerifte, (Melekten gelen ilham, İslamiyete uygun olur. Şeytandan gelen vesvese, İslamiyetten ayrılmaya sebep olur) buyuruldu [Tirmizi]. O halde vesveseyi ilhamdan ayırmak için dinin emrini iyi bilmek gerekir.
Diğer bir yorum:
Düşünce kalbe beş şekilde gelir:
1- Kalbe gelip gider.
2- Kalbe gelip kalır. Ama insan o işi yapmak istemez.
3- Kalbe geleni yapıp yapmamakta tereddüt eder.
4- Kalbe geleni yapmayı tercih eder.
5- Kalbe geleni yapmaya kendini zorlar. (Hadika)
Kalbe gelen, ilk üç düşünce, elde olmadığı için günah olmaz. Diğer ikisine ise sual ve azap ihtimali çoktur. İki hadis-i şerif meali:
(Allahü teâlâ, kalbe gelip de, söylenmeyen ve yapılmayan kötü şeyleri affeder.) [Buhari]
(Haram işlemeyi düşünüp, Allahtan korkarak yapmayana günah yazılmaz.) [Berika]
Arkadaşlar bana böyle referanslarla gelin. Yarım yamalak uydurduğunuz şeylerle değil.