Üstün Dökmen'in bi videosu vardı. Ailelerinden binlerce km uzakta Amerika'da yaşayan bir çift çok güzel geçinip gidiyormuş. Günün birinde telefonda erkek tarafı senin ailen yolda yürürken bize selam vermedi demiş böylece başlamış tartışmalar kavgalar..

Aileler işin içine girince maalesef egolar susmuyor. Sizi düşünen kimse yok. Annen kız yemek yapamıyor onu alma der, belki de sen böyle seviyorsun onu düşünmez mesela.

Ailem evlenme dese ben dinler miyim? Çok da zıtlaşmam ama sevdiğim insanı da bırakmam. O güç var bende. Bu biraz da kişisel imkan ve güç meselesi bence. Ailem bana karışmaz ama karışana karışıyor. Empati kurmak lazım. Zor. Yine de çok güçlüyse aşkınız zamana bırakın. Güçlü sevgiler zaman karşısında bitmez ama zayıfsa hemen bitmeye yüz tutar.