Amin.

Gerçekten çok duygulandım, bazen bazı şeyleri ihmal ediyoruz sebepler karşımıza çıkmayana kadar hep ihmal edilmiş olarak kalıyor, hep ben kazancam, hep ben yapcam vb. düşünceler sebebi ile nefsimizin esiri olmuş vaziyetteyiz ki kendi adıma söylüyorum bunu, inş elimden geleni yapacağım Allah yar ve yardımcımız olsun.
"Tarihler: M.Ö. bir zaman dilimi, Zalim hükümdar Nemrut'un yaşadığı devirler..

Ve karar verilmiştir.. Hz.İbrahim günlerce önceden hazırlanan o dev odun yığının alevlenmesiyle birlikte ateşin ortasına mancınıkla fırlatılacak ve hayatına son verilecektir...Bu haber o civardaki varlıklara hemencecik yayılır..Ve bir karınca görünür Babil'in tozlu topraklı yollarında..Evet bir karıncadır bu yanlış duymadınız..Mini minnacık, küçücük antenleri olan altı bacaklı bir karınca...Ağzında da bir damlacık su ile ateşe doğru ilerlemektedir..

Bu olayı gören biri hemen karıncanın yanına yaklaşır ve ona şu soruyu sorar:

Ey karınca! Ne yapıyorsun, nereye gidiyorsun? O ağzındaki su damlacığını ne yapacaksın?

Karıncanın cevabı gayet nettir:

"Hz.İbrahim'in atılacağı ateşe doğru gidiyorum..Bu ağzımdaki su damlacığını O'nun atıldığı ateşi söndürmek için kullanacağım."

Bu sözleri duyan kişi hayretler içinde kalarak sorusunu yineler ve şöyle der bu kez:

"Evet ey karınca seni anlıyorum ama çok garibime gitti kusura bakma..Şu bir damlacık su ile mi Hz.İbrahim'in ateşini söndüreceksin?"

Karınca bu soruyu tereddütsüz şöyle cevaplar:

"Evet Hz.İbrahim'in ateşinin bu bir damla suyla sönmeyeceğini ben de biliyorum..Ama ateşi söndüremesem de Hz.İbrahim'in safında olduğumu belli edeceğim.."

Safımızı belli etmek dileği ile Allah razı olsun.