CLass16 adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Biraz bende içimi dökeyim bari.Aynı sıkıntılar bende de var çünkü.Ben Tekirdağ/Çorlu'da okuyorum bende bilgisayar mühendisliği bölümünde.Yapacak bir şey yok , bir şey yapabilecek insan da yok.Üniversite ortamı çok farklı,herkes birbirinin arkasından laf taşıyor , herkes çıkarcı günümün çoğu yurtta amaçsızca geçiyor. Okulda vakit bile geçirmek istemiyorum dağın başında zaten.Geçen gün bilgisayar laboratuvarının camından dışarıyı seyredeyim dedim bir tane inek az ötede otluyordu öyle diyeyim size.

Yapım gereği eğlenip mutlu olmadığım zaman ders çalışasım gelmez.Yani tam anlamıyla eğlenceye doyacağım ki ders çalışabileyim.Bu da burada olmuyor ilk dönemden 2 dersim kaldı.60 geçme notu yaz okulu da yok . Bu dönemde kalıcak kesin en az 2 ders.

Sonra üniversiteye başladım başlayalı sivilcelerle uğraşıyorum.Yüzüm falan hep sivilce oldu.Denemediğim ilaç kalmadı.Bazılarının yan etkileri ile bile uğraştım.Sonra dedim boşver geçer bu tip şeyler hedefe odaklanayım biraz.R10'dur , sitelerdir ne bileyim.Ama yurtta internet yok telefonu modem yapıp 128 kbit hızla internete bağlanmaya çalışınca bir hevesinde kalmıyor.

Seneye eve çıkma düşüncem var , adam bulamıyorum.Tek başıma çıkamam maddi imkanlar el vermiyor.Bir sene daha yurtta kalamam , yani çok çok zor.Bunlara ek olarak konuştuğum kızla da aram bozuldu.Ne yapsam ne etsem bilemiyorum.
Benim evim Tekirdağ/Çorlu'da hocam oraya alışınca istanbul çok boğucu geldi bana ve tabi insanların yapmacıklığı dediğiniz gibi çoğu şeyden soğutuyor insanı.