Valla ben dönmek isterdim, harçlığımı babamdan alıyordum zaten evimle okul arası 3 dk mesafeydi, memleketteyiz bide hani esnaf falan hepsi akran tanıdık paramız olmasa gider birinden ister yine devam ederdim güne. Sonra üniye gittim iyi hoş eğlence gırgır şamata dersler derken 10 günden fazla param olmadı bir ay içerisinde, 3. sınıfta dedim çalışmaya başlayım yok yine olmadı hani o babamdan aldığım paranın kıymeti hiç birşey de yok.
Sonra mezun olduk çalışmaya devam ediyoruz şükür geçiniyoruzda o günleri bir daha göremiyorum.
ha birde şu var ben lisedeyken herşey daha saf daha temizdi. İnsanlar daha saftı, hakikaten daha temizdi. Lisedeki arkadaşlarımdan tutta hocalara kadar hepsi çok kıymetli insanlardı değerini bilemedik. Herkes bi şekilde kirlendi, bizde kirlendik.
Hayırlısı
vay be hocam ne güzel yazmısın duygularıma tercüman olmusun valla.
güzel de bir konuya el basmısın.
o sabahları kalktıgında babandan aldıgın para gerçektende çok kıymetli oluyordu. harbiden çok kıymetliydi.
hep de o parayı alırken nedense içim cız etmiştir ve keşke kendim paramı kazansamda babam yük olmasam admadan para almasam derdinde olmuşumdur.