Ahireti beklemek de doğru değil bence. Sonuçta Allah bizim bu dünyada yaşamamızı istemiş. Biz Allah'a imanımızı yapacağız, Allah'ın bize verdiği gereklilikleri yerine getireceğiz(Katılmayan arkadaşlar lütfen tartışma çıkarmasın, kendimi baz alarak konuşuyorum). Bana şu üç günlük dünyada mutlu olmayı bilememek acı geliyor. Bu o kadar da zor bir şey mi ki
22 yılı geride bıraktım hayatta. Yolun daha 3'te birini geride bıraktım hemen hemen(Türkiye'deki erkek yaşama ömrünü baz alarak). Üniversite'de 4. yılımdayım ve 20 gün sonra mezun oluyorum Allah'ın izniyle. 3 yıl bir firmada staj yaptım. 40-45 yaşındaki insanların emeklilik yapmasını anlıyorum da 27-28 yaşındaki adamın emeklilik hesabı yapması nedir ya? Bu şekilde hayattan nasıl zevk alınır ki? Onları gördükçe acaba ben de mi böyle olacağım diye düşünürdüm hep. İnşallah olmam diyorum şimdi de..
ahireti bekleyelim demedim, yazdıklarımdan en son çıkarılacak anlam bu olurdu heralde. diyorum ki; sadece dünya için yaratılmadık, asıl bizi bekleyen bir ahiret var. oraya gittiğimizde dünyada bir türlü doymayan nefsimiz ancak tatmin olacak, "bu ne zaman son bulacak?" sorunun cevabı da bu işte.