Yazıyı okudum hocam.Öncelikle söylemek istiyorum ki,

Bütün kızların içinde ufakta olsa bir şeytanlık vardır.Hepsi şeytanlık yapar demiyorum ama hepsinde vardır.İstedikleri zaman çok korkunç birisi olabiliyorlar.Çok can yakabiliyorlar.

Aylar önce bir kız vardı hayatımda, çok güveniyordum çok seviyordum. Onu kendimden daha çok koruyordum yani anlatamam öyle böyle değil hayatımın en önemli noktasında o vardı.Ben cidden ona alışmıştım ve çok mutluydum.Sonra değişen bir şeyler oldu, yavaş yavaş yalan söylemeye, bahaneler bulmaya başladı en sonunda aldatıldım.Yani birisini ne kadar çok seversen sev, bunu ona o kadar belli etme diyorum.
Çünkü kızların kafası aşağı yukarı şöyle çalışıyor,

"Bu zaten beni seviyor, bu bende.Bunu bir köşede tutayım, daha iyisini bulursam bırakırım.Bulamazsam devam ederim."

O yüzden incede olsa bir çizgi çekmeliyiz ki bu duruma düşmeyelim.Ha ne oldu, çok üzüldüm bir süre kendime bile gelemedik. Duyduğum şarkılar, gördüğüm şeyler.Bir yere gittiğimde aklıma geliyordu.Onla gittiğim yerlere gidemez olmuştum sonuçta canım yanıyordu yani.Ama şuan hiç bir sorun yok mesela, zamanla alıştım, kabullendim geçti bitti.

Ne desem ki, üzüleceksin başka yolu yok.Üzülmeden öğrenemiyorsun ki.Sana şu kadarını söyleyebilirim ki, geçecek.Sadece kendini üzme, kendini suçlama.Sen onu kaybetmedin, o seni kaybetti.