kaynak site

At uzun senelerden beri insanın en sadık dostu oldu. Milletlerin yükseliş ve düşüşlerinde at her vakit onlarla beraberdi. Ya zafer alaylarında kralları veya kahramanları sırtında taşır, yahut harp meydanlarında üstünde bulunan sürücüleri ile birlikte ölürlerdi. Şimdi atın günü geçti ve hayatta artık yavaş yavaş rolü kalmamak üzere. Yakın zamanda atı sadece resimlerde heykellerde göreceğiz.

Bugün onu büyük şehirlerin en kalabalık yerlerinde sadece polislerin devriye görevlerini yaparken, bir suçlunun peşinden koşarken altlarında veyahut at yarışlarında milletin zengin olma hayallerini süslerken görüyoruz. Meydan muharebeleri, savaşlar artık bir süvari hücumu ile kazanılmıyor artık.
Atların yerlerine tanklar, zırhlı araçlar yer aldı savaş meydanlarında.

Zamanımızın yeni icatları atlara yüklediğimiz yükleri de bitirdi. Biz artık beygir kuvvetlerimizi mekanın bilinmeyen derinliklerinden topluyoruz. Böyle giderse bir gün gelecek at bizim her günkü hayatımızdan kaybolacak.

Ne yazık. Soruyorum size. Atın ortadan kalkışı büyük bir boşluk bırakmayacak mı sizce? İnsanın ne istediğini kolayca anlayarak en küçük işaretine hemen uyan bu sadık arkadaşımızın hazin sesini kulaklarımız aramayacak mı?